برای جگر های سوخته

خداوند مرهمی نیافرید!

دیده بودم در نگاهت صد نشان

درکنار شانه ات دنیا امان

در هوای خیس چشمان تو من

دیده بودم ،صد قطره از یک آسمان

عشق، می تواند تا کجا پنهان شود؟

حدّ تو کوچک شده بر من جهان

این شعله های شعر و آهنگ من است

از خودم هم فارقم گم در زمان

می روی; می مانم من و تنهایی

ای فغان از روزگارم ؛ ای فغان